چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386 ساعت 10:7
دعا کنیم نزدیک تحویل سال
هیچ آرزویی نشه هیچ وقت محال
وقتی می خوای بشینی پای هفت سین
بخواه که هیچ دلی نباشه غمگین
سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 ساعت 15:56
تو هرگز دلتنگی چشمانم را ندیدی
و تصویر خاموشی قلبم را در روشنای آرزوهایت
تو فریاد سکوتم را در میان واژگان روزمره زندگی نشنیدی
تو فرصتی نداشتی
برای برداشتن سیب سرخی از دستانم
فرصتی نداشتی برای باور کردن باورهایم
جاده ها چنان تو را در خود گرفتار کرده اند
که لحظه ای توان ایستادن نداری
تو فرزند سفر بودی
و من نواده سکوت خویشتن
دیگر انتظارت را به انتظار نخواهم نشست
برو مسافر
جاده قدم های تو را دلتنگ است ...
سه شنبه هفتم اسفند 1386 ساعت 9:41
مگه کم ناز چشماتو کشیدم دسته گلم ؟ که دیگه یه ذره خندتم مال ما نمیشه!!! خوش باشی رویای نازم دیگه نیستم واست شعری بسازم فدای اون چشای بی وفات شم دیگه رفتم که راس راسی فدات شم
